اسینتوباکتر

اسینتوباکتر

گونه های اسینتوباکتر ، باکتری های گرم منفی هوازی هستند که به طور وسیعی در خاک ، آب وجود داشته و گاهی از کشت پوست ، غشاهای مخاطی ، ترشحات و محیط بیمارستان به دست می آیند.

اسینتوباکتر بومانی ( A. baumannii ) شایع ترین گونه جدا شده است. گونه های دیگر نظیر اسینتوباکتر لوفی ( A. lwoffii ) و سایر گونه ها به ندرت جدا می شوند.

اسینتوباکتر ها معمولا ظاهری کوکسی یا کوکوباسیلی داشته و در اسمیر شبیه نایسریا ها هستند ، چرا که در نمونه های مایعات بدن و در محیط جامد به صورت دیپلوکوک ظاهر می شوند. گاهی اشکال باسیلی نیز دیده شده و در مواردی باکتری ها ، گرم مثبت نیز به نظر می رسند.

این باکتری ها به خوبی بر روی انواع محیط های مورد استفاده برای کشت نمونه های بیماران، رشد می کنند.

اسینتوباکترها اغلب به صورت کامنسال بوده اما به ندرت عفونت های بیمارستانی ایجاد می کنند. اسینتوباکتر بومانی از خون ، خلط ، پوست ، مایع جنب و ادرار و معمولا در عفونت های مرتبط با تجهیزات پزشکی جدا می شود.

در بیماران سوختگی یا با ضعف ایمنی ، اسینتوباکترها به عنوان پاتوژن های فرصت طلب عمل کرده و می توانند سپتی سمی ایجاد کنند.

سویه های اسینتوباکتر اغلب نسبت به چند دارو مقاوم بوده و درمان عفونت های حاصل از اینها مشکل است.

برای انتخاب بهترین درمان ضدمیکروبی انجام تست تعیین حساسیت ضروری است.

ویبریو

ویبریو ها از شایع ترین باکتری های موجود در آب های سطحی در تمام جهان هستند.

باسیل های خمیده ، هوازی ، متحرک و واجد یک فلاژل قطبی می باشند.

سروگروه های O1 و O139 ویبریوکلرا عامل وبا در انسان بوده و سایر ویبریوها ممکن است در ایجاد عفونت پوست و بافت های نرم ، سپسیس یا التهاب روده ( انتریت ) نقش داشته باشند.

ویبریو کلرا ( Vibrio cholerae ) انتروتوکسینی تولید می کند که موجب بروز وبا می شود که نوعی اسهال آبکی شدید است و موجب دهیدراتاسیون و مرگ بیمار می گردد.

مورفولوژی ویبریو :

ویبریوکلرا در اولین جداسازی به صورت باسیل خمیده ، شبیه کاما و به طول 4 - 2 میکرومتر است. این باکتری توسط فلاژل قطبی خود حرکت فعالی دارد.

کشت ویبریو :

ویبریوکلرا به خوبی روی محیط تیوسولفات ، سیترات ، بایل ، سوکروز ( TCBS ) که محیط انتخابی برای ویبریوها می باشد رشد کرده و کلنی های زرد رنگ مشخصی را در زمینه ی سبز تیره محیط کشت ایجاد می کند . و ساکارز را تخمیر می کنند.

ویبریو کلرا کلنی های کروی ، محدب ، با سطح صاف تولید می کند که در زیر نور به صورت کدر و دانه دار به نظر می رسد.

ویبریو ها اکسیداز مثبت بوده که این خصوصیت موجب افتراق آنها از باکتری های گرم منفی روده ای می گردد.

کلبسیلا

کلبسیلا یک باکتری گرم منفی ؛ غیرمتحرک ، اکسیداز منفی و استوانه ای شکل می باشد.

کلبسیلا احتمالاً 2 زیستگاه متداول دارد که یکی از آن‌ها محیط است، این باکتری‌ها در آب‌های سطحی، فاضلاب، خاک و روی گیاهان یافت می‌شوند و زیستگاه دوم آن‌ها سطوح مخاطی پستانداران از جمله انسان، اسب یا خوك است.

کلبسیلا پنومونیه (باسیل فریدلاندر) شایع‌ترین گونه بیماری‌زا در جنس کلبسیلا است.

کلبسیلا پنومونیه در دستگاه تنفسی و مدفوع 5% افراد طبیعی دیده می شود. این باکتری درصد کمی ( حدود یک درصد ) از پنومونی های باکتریایی را تشکیل می دهد. کلبسیلا پنومونیه می تواند موجب تولید مراکز متراکم نکروزی و خونریزی دهنده در ریه شود. گاهی این باکتری در افراد ناتوان ایجاد عفونت های دستگاه ادراری و باکتریمی همراه ضایعات موضعی می کند.

پاستورلا مولتوسیدا

پاستورلا

پاستورلا ها کوکوباسیل های گرم منفی بی حرکت هستند که در اسمیرهای رنگ آمیزی شده به صورت دوقطبی و پلئومورف دیده می شوند.

این باکتری ها هوازی یا بی هوازی اختیاری بوده و بر روی محیط های کشت معمول باکتریولوژیکی در 37 درجه سانتی گراد رشد می کنند. همه ی پاستورلا ها اکسیداز مثبت و کاتالاز مثبت بوده ، اما در سایر واکنش های بیوشیمیایی متفاوت هستند.

پاستورلا مولتوسیدا به طور شایعی در دستگاه تنفسی و گوارشی بسیاری از حیوانات اهلی و وحشی یافت می شود. این باکتری شاید شایع ترین ارگانیسمی باشد که از زخم های انسانی که به وسیله گاز گرفتن سگ و گربه ایجاد شده ، جدا می شود.

این باکتری عامل شایع سپتی سمی خونریزی دهنده در حیوانات مختلف مانند خرگوش ، موش ، اسب ، گوسفند ، طیور ، گربه و خوک است. همچنین ارگانیسم می تواند موجب عفونت های انسانی ( در قسمت های مختلف ) و گاهی به عنوان قسمتی از میکروبیوتای طبیعی انسان عمل کنند.

یافته های بالینی :

مهم ترین تظاهر بیماری ، وجود تاریخچه ای از گاز گرفتگی حیوانات (در طی چند ساعت) به همراه قرمزی شدید ، تورم و درد است .

لنفادنوپاتی ناحیه ای متغییر بوده و تب با درجه پایین وجود دارد. گاهی عفونت پاستورلایی به صورت باکتریمی یا عفونت تنفسی مزمن بدون سابقه ای از تماس با حیوانات وجود دارد.

درمان :

پاستورلا مولتوسیدا نسبت به اغلب آنتی بیوتیک ها حساس است. پنی سیلینG داروی انتخابی برای عفونت های پاستورلا مولتوسیدای ناشی از گاز گرفتگی حیوانات می باشد. از تتراسایکلین و فلوروکینولون ها نیز می توان به عنوان جایگزین استفاده نمود.

درود و خوش آمدگویی

با درود و عرض ادب و احترام خدمت بینندگان محترم وبلاگ Microbiologybest .

در این وبلاگ قصد داریم مطالب آموزشی و اساسی در حیطه میکروبیولوژی را برای شما علاقمندان به این علم منتشر کنیم.

امید داریم که مطالب این وبلاگ برای شما خواننده و بیننده ی عزیز مثمر ثمر باشد و بر علم بیکران شما اضافه گردد.